Ervaringsverhaal LFG: ‘Alsof er een vrachtwagen voor je deur staat te dieselen’

Joke de Haan, 67 jaar, vertelt hoe het is om last te hebben van een bromtoon

Alsof er een vrachtwagen voor je deur staat te dieselen. Een gons of een brom en nu ook trillingen ’s nachts. Zo ervaar ik laagfrequent geluid (LFG). Ik ben sinds kort verhuisd naar het oosten van Nederland, vlak bij de Duitse grens. Ik dacht ‘weg van het geluid, weg uit de drukke stad’, maar na een week was het hier ook weer. Ik hoor het in huis nu bijna constant, in wisselende mate. Dat geeft veel onzekerheid, vooral de onberekenbaarheid levert stress op.  

Niemand hoort wat ik hoor. Dan ga je twijfelen aan jezelf en anderen zetten vraagtekens bij je gezond verstand. Dat is zacht uitgedrukt nogal vervelend. Ik kan ook van anderen bijna niet verwachten dat ze het snappen. Contact met lotgenoten is daarom prettig, maar bijna alleen via Facebook mogelijk, en die vorm past mij niet zo. 

Twee keer heeft een akoestisch onderzoeker LFG kunnen aantonen in huis. Maar een bron voor het geluid heb ik niet gevonden. Mijn stressniveau steeg daardoor tot paniek. Je systeem wordt er steeds alerter op. Je bent niet meer spontaan. Ik was bang er ook echt ziek van te worden, door de stress en het slaaptekort. In het ziekenhuis is gezocht naar medische oorzaken. Misschien slaapapneu, dacht de keel, neus- en oor-arts. Of tinnitus. Beiden zijn er wel wat, maar kunnen niet de oorzaak zijn.

Nu heb ik de omslag gemaakt ermee te willen leren leven. Ik heb geleerd om hulp te vragen, wat ik vroeger niet zou hebben gedaan. Overdag ga ik nu maar zoveel mogelijk het huis uit. Buiten zijn is fijn, maar toch voelt het alsof je op de vlucht bent. Binnen heb ik de radio aan, al word ik daar soms heel chagrijnig van. Ik wil muziek luisteren omdat het leuk is, niet omdat het moet.  

Binnenkort begint mijn cursus mindfulness en ik doe aan yoga. Afleiding helpt wel, in slaap vallen lukt met zee-geluiden. In mijn nieuwe woonplaats raak ik ondertussen goed ingeburgerd en er zijn gelukkig plekken waar ik er geen last van heb.

Terug naar de pagina over hinder door een bromtoon

José Lonis, 70 jaar, zocht specialistische hulp.
Lees het verhaal van José
Marcus, 58 jaar, ging op zoek naar de bron van de bromtoon.
Lees het verhaal van Marcus